Ik durf het bijna niet te bekennen, maar met de hieronder getoonde stapel kwam ik thuis, twee volle bananendozen in de achterbak. Zó ongelooflijk laag waren de boeken uit deze partij geprijsd, dat ik van kast naar kast rende en bijna in het wilde weg griste, hartslag 180 bpm. Men zou dra de winkel sluiten!

Natuurlijk verklap ik niet waar… maar ik was weer eens ergens. Normaliter slaag ik op die plek niet of nauwelijks, maar nu kon ik mijn geluk niet op, toen ik al browsend langs de planken elke keer weer opnieuw werd verrast. Ik werd er zó begerig van, dat ik zelfs enkele boeken die ik al had, niet kon laten liggen. Daar weet ik wel een gegadigde voor te vinden. Het is een bonte verzameling, maar wel duidelijk uit één collectie, wat bevestigd wordt door het krabbeltje voorin elk boek.

Natuurlijk ben ik blij met de delen uit het Verzameld Werk van Bordewijk, maar zie nu maar eens die andere delen in een vergelijkbare staat tegen een redelijke prijs erbij te vinden.

Minstens zo vrolijk word ik van het nog ontbrekende deel uit de onvolprezen nieuwe literatuurgeschiedenis, die nu, op de nabeschouwing na, zich in zijn geheel bevindt in de Bibliotheca Habetsiana. Zoals eerder gezegd: compleetheid is de heilige graal van de verzamelaar.

Als lezer ben ik natuurlijk nieuwsgierig om zoveel meer te weten te komen over die nog steeds wat onbekende en onbeminde 19e eeuw.

Een andere reeks die, na decennia geduldig afwachten en geleidelijk bijeensprokkelen, nu compleetheid bereikte, is de 16-delige paperbackuitgave, met die prachtige omslagafbeeldingen, van Op zoek naar de verloren tijd – de vertaling van A la recherche du temps perdu van Marcel Proust, een vertaling grotendeels van de hand van de onvolprezen Thérèse Cornips, verschenen tussen 1980 en 1999.

Ook blij word ik van de deeltjes uit de reeks Privé-Domein, die ik stuk voor stuk niet heb. Met name de pikante ontboezemingen van de gebroeders De Goncourt en de fraaie brieven van Madame de Sévigné wekten mijn nieuwsgierigheid. De autobiografische geschriften van de broers kende ik al een beetje uit een ander deel in de Privé-Domein uitgaven.

Privé-Domein is nog steeds niet een van mijn kernreeksen (zoals b.v. Baskerville of Ambo-Klassiek), maar inmiddels vullen de hier en daar verworven deeltjes een plank van ruim 80 cm. Mijn bezwaar tegen het makkelijk slijten, doorbuigen en verkleuren blijft overeind, maar ze zijn stuk voor stuk en in elkaars nabijheid natuurlijk wel heel mooi, en zolang je die verkeerd gekozen Nederlandse auteurs buiten beschouwing laat, is er veel lezenswaardig tussen.

Ook zaten er heel wat deeltjes tussen uit de beroemde serie Literaire Reuzenpockets (LRP) en Literair Paspoort (LP) van uitgeverij De Bezige Bij uit de periode 1960-1975, waarvan bijna alle omslagen van de hand van Karel Beunis waren, waaronder een paar Vestdijks. Zoals u elders op deze website kunt lezen, ben ik een liefhebber van de boeken van deze vormgever. Helaas waren de meeste delen in dermate slechte staat, dat ik ze ook niet voor die € 0,50 tot € 1,00 wilde meenemen. Er zijn grenzen, ook aan mijn begeerte. De vier hieronder waren goed genoeg en mochten wel mee naar huis.

Leuk is om van Beunis ook weer eens een heel ander omslagje te zien, zoals hierboven Borges’ Wereldschandkroniek.

Ook ruim van de partij: zeker zes boeken van Joris-Karl Huysmans, de naturalistisch-decadente schrijver, waarvan vier nog in zeer goede staat, die ik om die reden zonder verdere aarzeling in de bananendoos stopte, die me inmiddels was aangereikt.

Onderstaande fraaie uitgave van Dorp aan de rivier hielp me over mijn vooroordeel over de ‘provinciale’ Antoon Coolen heen. Wat een geluk! Toen ik er ‘s avonds in begon te lezen, wist ik dat ik mijn oordeel moest bijstellen.

“De Maas ligt langs dit dorp. Zij komt ernaar toegestroomd. Zij buigt er vriendelijk langs. Zij buigt er zich weer van af. Zij ligt in de blanke boorden der verzandingen in haar bochten, in het fluwelen groen van vlak gevlijde uiterwaarden, tussen de welige ruigten der grienden.”

De (bewust bedoelde) herhaling werkt zoals herhalingsfiguren ook in poëzie werken. Het ondersteunt het ritme van de tekst, hetgeen weer het eeuwige deinen van de Maas iconiseert. Het gaat altijd maar door, panta rhei. Zoiets.

Het is bovendien een voorbeeldige tekstuitgave door de mij zeer gewaardeerde H.T.M. van Vliet (die o.a. ook bij de beroemde moderne Couperus-uitgave was betrokken en een mooi boek over de boekbanden bij Couperus heeft uitgegeven).

Ja, ook fijn (er lijkt geen einde aan te komen): de nog nette deeltjes uit de Verzamelde romans van S. Vestdijk, evenals de facsimile-editie naar de uitgave uit 1938 van Narcissus op vrijersvoeten (met een nawoord van die grote bewonderaar Kees Fens), de volledige Studenten-typen van Klikspaan (eveneens een facsimile, naar de eerste druk van 1841 – wat toch een beetje de historische sensatie met zich meebrengt), de tweedelige Fortunata en Jacinta van de mij nog onbekende maar veelgeroemde auteur Benito Pérez Galdós, de deeltjes uit de Russische Bibliotheek (die ik zelf helaas al allemaal heb, maar een deel ervan heeft al een andere bestemming gevonden), de biografieën van Guido Gezelle, Willem Kloos en Lodewijk van Deyssel, het gloednieuwe De bekeerlinge van Stefan Hertmans, het boek van classicus (en dichter) Gerbrandy over de literatuur van het heidense Rome…

En Baudelaire, ach Baudelaire, hoe kan ik daar weerstand tegen bieden, zelfs al is mijn bestaande exemplaar weliswaar duidelijk gelezen, maar toch niet veel slechter dan dit exemplaar? Ik nam me voor het oude te vervangen door het nieuwe, maar ben aan het oude, het zichtbaar gelezen exemplaar ook gehecht. Ik kan niet kiezen en nu staan ze gemoedelijk naast elkaar, als tweelingbroers.

Als zelfs mede-bibliomaan Perkamentus mij doorverwijst naar Marie Kondo, dan moet dit toch wel erg uit de hand lopen… Nou, doe haar de vriendelijke groeten van mij, ik ervaar “joy” aan elk boek dat hier naar mij grijnst.

Men vraagt mij (uit nieuwsgierigheid en wellicht angstige begeerte): “Wat heb je voor die hele stapel nu betaald?” Dat is het tweede wat ik slechts met de grootste schroom (zie begin van dit stuk) durf te bekennen. Hou je adem in (en laat vooral je avond niet verpesten): slechts € 32,50. Gauw de gum pakken om deze laatste alinea weg te poetsen. Alleen al de adrenaline was onbetaalbaar…