De eerste bibliotheek

De eerste (openbare) bibliotheek waar ik rond 1980 als kind kwam was een etage in een klein grappig gebouwtje, hieronder op de foto afgebeeld. Als ik het me goed herinner, moest je rechts door de deur en dan de trap op. Het rook er altijd aangenaam stoffig.

Als je een boek leende, werd het kaartje uit het boek genomen en in een mapje met je naam gestopt. Een stempel in het boek gaf aan vóór welke datum het boek terug moest. Als je te laat inleverde, kostte je dat een dubbeltje per boek. Meestal ging de dame achter de balie er coulant mee om.

Lees verder

Unreal City

Terwijl men om het hardst roept om een totale lockdown, is het nu al troosteloos in de binnenstad van Maastricht, voor voordat strengere maatregelen van kracht worden. Ik had het al gehoord, maar ik moest het met eigen ogen zien. Net zoals je een dierbare overledene per se wilt zien, anders geloof je het niet.

Het Vrijthof is leeg, waar anders mensen en duiven vertoeven. Het plein ziet er absurd schoon uit, de vegers moeten net zijn geweest. Geen weggegooide frietbakjes, geen rondslingerende jongeren, geen slordig geparkeerde fietsen. Ogenschijnlijk ideaal, maar doods.

Lees verder

Nieuwe Baskerville-delen

Heuglijk nieuws! In de onvolprezen Baskerville Serie van uitgeverij Athenaeum-Polak & Van Gennep zijn weer twee nieuwe delen verschenen.

Eind januari verscheen van Cicero een uitgave van zijn Philippicae en brieven onder de titel De republiek of de dood. In maart verscheen vervolgens ook nog Macht en moraal, het nagelaten werk van Cornelius Nepos, een minder bekende auteur, dus dat wekt de nieuwsgierigheid op.

Zie ook onze bibliografie elders op deze site voor de volledige lijst van de Baskerville Serie.

Lees verder

De laatste dagen van de zomer

Donderdag eind van de middag. Het zonnetje schijnt. Schijnt nu. Tussen de middag heb ik enkele mooie boeken op de kop getikt. Hoe mooi de nederzetting Coriovallum ook is, de doorwaadbare plaats aan de Maas, Trajectum ad Mosam werkt op mij als een magneet. Trein en fiets brengen mij waar ik zijn wil.

Men parkeert de fiets op de zonovergoten Markt en vindt alras een passend terras, waar men zich nederzet met een der verworven aanwinsten. La dolce vita.