De kleurrijke Voltaire

Een aantal van de werken van Voltaire is de afgelopen jaren in vertaling verschenen bij uitgeverij Van Gennep in kleurrijke omslagen. Jammer genoeg is niet elk deel ingebonden. Het lezen van de paperbacks moet je heel voorzichtig doen om de leesvouwen, die de rug zo’n craquelé aanblik verschaffen, te voorkomen.

Onlangs kwamen deze delen in de ramsj, gelegenheid om ze meteen allemaal aan te schaffen.

Besproken boeken

Voltaire, Briefwisseling met Catharina de Grote 1763-1778. Vertaald uit het Frans door J.M. Vermeer-Pardoen, Van Gennep, Amsterdam, 2010. 1e druk – gebonden, 381p.

Voltaire, Briefwisseling met Frederik de Grote 1736-1778. Vertaald uit het Frans door J.M. Vermeer-Pardoen, Van Gennep, Amsterdam, 2007. 1e druk – gebonden, 1021p.

Voltaire, De onwetende wijsgeer. Een keuze uit het mengelwerk. Vertaald uit het Frans door J.M. Vermeer-Pardoen, Van Gennep, Amsterdam, 2008. 1e druk – gebonden, 475p.

Voltaire, Filosofische vertellingen. Vertaald uit het Frans door J.M. Vermeer-Pardoen, Van Gennep, Amsterdam, 2007. 2e druk – paperback, 701p.

Voltaire, Filosofisch woordenboek – of De Rede op alfabet. Vertaald uit het Frans door J.M. Vermeer-Pardoen, Van Gennep, Amsterdam, 2007. 3e druk – paperback, 597p.

Over het ordenen van boeken

Onrust is de beste motivatie om te gaan opruimen. Om orde in de chaos van het universum te brengen. Er zullen vast mooie psychologische verklaringen zijn, maar er zijn weinig activiteiten in het menselijk bestaan die tegelijk zo frustrerend als gelukschenkend zijn als ordenen, en dan met name van de omgeving waarin je verkeert. Hoeveel intenser zijn geluk en wanhoop wel niet als het om boeken gaat? Welke artefacten uit de werkelijkheid lenen zich beter hiervoor dan boeken (of muziekdragers)?

Een tijdje terug was er inderdaad onrust, veel onrust. Zodanig dat ik aan het geliefde, belangeloze lezen nauwelijks toekwam. Ik beklaagde me daar een beetje over tegenover een goede vriend die ik de laatste jaren te weinig spreek. Hij is voor een deel uit hetzelfde hout gesneden en troostte mij met de woorden: “Het is soms ook al voldoende als je een beetje met je boeken ‘rommelt’, een beetje ordenen en herordenen, gewoon met je boeken bezig zijn.” Zoiets als meditatie dus: een bewust verkozen verenging van je aandachtsgebied, waardoor weer een diepere concentratie ontstaat.

Maar hoe orden ik dan al die boeken? Lees verder

Pleidooi voor een bibliotheek voor lezers

Laat ik beginnen met een bekentenis: ik kom al jaren nog maar heel weinig in openbare bibliotheken, een enkele uitzondering daargelaten, en dan nog vooral om mijn kinderen erin wegwijs te maken. Waarom kom ik er zo weinig? Wat staat me tegen? Waarom hou ik er niet van boeken te lenen? Waarom vind ik desondanks openbare bibliotheken belangrijk en wat zouden zij (voor kinderen) moeten zijn? Een pleidooi voor een bibliotheek voor lezers.

Lees verder

Montfort, zomer 2010

Ergens in 2010 verbouwden we de toch wat lange en saaie woonkamer: een tussenwandje met deur verdeelde de kamer in ongeveer evengrote delen. De relatief donkere noordzijde (voorkant van het huis) werd de eerste “echte” Bibliotheca Habetsiana. Hieronder een impressie van die eerste man cave op de begane grond.